Mozaïek body mapping

Het kunstwerk hierboven heeft een interessante oorsprong. Het kleurrijke mozaïek siert een muur van de medische school van de University of Cape Town. Het is gemaakt om zowel een instellingsgebouw minder imposant te maken als om het belang van beeldende therapie en aanverwante technieken in de gezondheidszorg te erkennen.

Body mapping-technieken, afgebeeld in het mozaïek, werden bedacht om mensen ertoe aan te zetten hun eigen ervaringen met een ziekte uit te drukken en visueel te documenteren. Het basisidee is om een ​​omtrek van het eigen lichaam te tekenen en daarop te markeren waar men een ziek orgaan voelt, de plaats van blauwe plekken of een gezondheidsprobleem. 

Het mozaïek is gemaakt door een kunstenaar uit Kaapstad, Lovell Friedman. Hij kreeg de opdracht om de lichaamskaarten opnieuw te maken die oorspronkelijk op papier waren gemaakt en gemaakt door vrouwen in de Bambanani HIV / AIDS-steungroep in een workshop in 2002 in Khayelitsha. 

Lovell creëerde de mozaïeken op de bibliotheekmuur van de UCT Medical School samen met vier gemeenschapskunstenaars, Xolani Badli, Sibongile Memani, Mbuyiseli Somdaka en Sandi Mdekazi.

De lichaamskaarten tonen de figuren en levensverhalen van deze vrouwen in de Bambanani HIV/AIDS steungroep. Elke afbeelding van de lichaamskaart draagt ​​hun naam, de plaats en de datum van hun geboorte, evenals hun handafdrukken en voetafdrukken. 

Op de lichaamskaarten schilderden de vrouwen afbeeldingen van wonden, vlekken en de HIV-virussen, samen met symbolen van emotie. 

Bodymapping is een voorbeeld van een techniek die in verschillende medische geesteswetenschappelijke contexten wordt gebruikt, onder meer als kwalitatief onderzoeksinstrument, als instrument voor narratieve therapie en zelfs als vorm van behandeling. 

Deze lichaamskaarten hebben geresulteerd in artistieke expressie met een diepe persoonlijke betekenis. 

Bron: University of Cape Town