Een enkel woord

Ik kan soms maar één enkel woord bedenken,

één enkel woord: dat ik zo van je hou;

en mijn gedachten gaan als vogels zwenken

rondom dat woord: dat ik zo van je hou.

En ik word langzaam als albast doorzichtig

als ik bedenk: dat ik zo van je hou;

soms keer ik plotseling om en kijk ik schichtig

of iemand weet dat ik zo van je hou.

Dan gaan de uren druppelen als tranen;

dan wordt de dag een oog, een wenend oog,

dat ook de nacht niet sluit. Nooit is het droog.

Het tuurt naar het voorgoed teloorgegane.

Het slaapt niet in. Het blijft zijn dagtaak trouw.

Dat ik zo van je hou, zo van je hou.

Bertus Aafjes